ඉන්න ඇත්තො

Showing posts with label සොබාදහම. Show all posts
Showing posts with label සොබාදහම. Show all posts

7 මනුසතා සහ තිරිසනා

අලියා අපි මේ ගෙදර දාලා යනවා. 
ඔයා අපේ ගෙදර කැඩුවා. ඒකට මට ගොඩක් දුකයි. 
ඒ හින්දා අපි යනවා. 
අපි හිටියොත් ඔයා අපිව මරයි. 
ආයේ ඔයා අපේ ගෙදර කැඩුවොත් 
දළදා කරඬුව ගෙනියන්න ගන්නෙ නෑ. 
අපි නුවර පෙරහැර බලන්න එන්නෙත් නෑ. 
අලියා, මම ඔයාට සුබ පතනවා. 
මෙයට...

මෙහෙම ඡායාරූපයක් ඔයාල දකින්න ඇති පහුගිය කාලෙ මූණු පොතේ..මේකෙ තියෙන විදියට මේක ලංකාදීප පුවත් පතේ පළ උන එකක්... ඇත්ත කතාවක්...
මට මේක දකිනකොට මටත් හිතුන මට හිතෙන දේත් ලියන්න ඕනෙ කියල.

පොඩි එකාගෙ කතාව ඇත්ත වෙන්න ඇති. ඒත් ඒ පොඩි එකා දන්නෙ නෑ, එයාගෙ තාත්තල, සීයල, අත්තල, මුත්තල එකතු වෙලා මේ අලියගෙ ගෙදර කඩල කියල.. සමහරවිට පොඩ්ඩ දැනන් හිටියනම් ඒ කතාව, එයා අලියට කියන එකක් නෑ මෙහෙම දෙයක්...
අපි එයාලගෙ වාස භූමි අල්ලගෙන, ඒවගෙ ගෙවල්, දොරවල් හදාගෙන, වගාවල් කරන්න ගත්තම ඒකට වැරදි එයාලද..? අපිද..?
අපි නිතර යන එන පාර හරස් කරල එක පාරට කවුරු හරි කෙනෙක්, පිරිසක් වැටක් ගැහුවොත්, ගෙයක් හැදුවොත්, අපි මොකද කරන්නෙ..?
අවුරුදු 20-30 ගමන් කරපු පාරෙ එහෙම දෙයක් කලොත් අපි කවුද, ඒ හදල තියෙන දේ මග ඇරල වෙන පාරකින් යන්නෙ..?
කීයෙන් කී දෙනෙක් එහෙම කරයිද..?
එච්චර එපා, අපි ඉස්සරහින් යන වාහනේ පාරෙ නවත්තල තියෙනව මොකක් හරි හේතුවක් හින්ද... කීයෙන් කී දෙනෙක් ඒ මිනිහට බැණ බැණ නලාව හඬවනවද..? පාරෙ යන බස් කාරයන්ට කොච්චර වෛර කරනවද පාර හරස් කරනවට....
ඉතින් එහෙම අපි, අහිංසක තිරිසන් සත්තුන්ගෙ ගෙවල් දොරවල්, යන එන පාරවල්, වාසභූමි අල්ලගෙන, එයාලගෙ කෑම තියෙන තැන් විනාස කරල, එයාලටම බණිනව...අපිට හිරිහැර කරනව කියල.
මටනම් හිතෙන්නෙ එහෙමයි.
ලොකුම වැරැද්ද කරන්නෙ අපි.
මට මතකයි මම පුංචි කාලෙ අපි හිටියෙ පොළොන්නරුවෙ.. නවනගරෙ.. වන ජීවි කාර්යාලෙ තිබුනෙ අපේ ගෙවල් ලඟ.. ඉතින් කොහෙ හරි අනාථ වෙච්ච අලි පැටියෙක් ගෙනාවොත් අපි යනව බලන්න. ඒ අලි පැටියව එතන්ට ගේන ටිකට එයාගෙ වලිගෙ කෙඳි ටික ගලවල.. ගොඩක් වෙලාවට ගේන්නෙ එක්කො කාගෙ හරි මර උගුලකට අහු වෙච්ච, වලකට වැටිල තුවාල උන, අසරණ වෙච්ච කෙනෙක්ව.. ඉතින් ඒ අසරණයව අපේ අය තවත් අසරණ කරනව..
ඉතින් මටනම් හිතෙන්නෙ ලෝකෙ සත්තු අතරින් දියුණුම මොළයක් තියෙනව කියල කියාගන්න "මනුසතා" මේ අහිංසක තිරිසන් සතාගෙ වාසභූමි අත්පත් කරගෙන, එයාලට ඉන්න හිටින්න තැන් නැති කරල, කන්න බොන්න නැති කරල, යන එන මං හරස් කරල අන්තිමේ උන් ඒ වෙනුවෙන් සටන් කලාම, මරල දානව කිසි හිතක් පපුවක් නැතුව "මනුසතාට" එරෙහි උනා කියල.
ඒක හරිද..?
ඇයි මේ තරමට ආත්මාර්තකාමී.....????????

2 ලෝක ජල දිනයට පසුව ලියමි

මේක ලියන්න ලෑස්ති උනේ මාර්තු මාසෙ 22...ඒ කියන්නෙ ලෝක ජල දිනේ දවසෙ... ඒත් කොහොමින් කොහොමින් හරි ඒක මග ඇරුන.... අපරාදෙ.... එදා ලියන්න හිතෙ තිබුණ දේවල්නම් දැන් හිතේ නැතුවත් ඇති... මොකද ඉතින් හිත කියන්නෙ එක විදියට ඉන්න කෙනෙක් නෙවෙයිනෙ... හරියට හුළඟ වගේ එහෙ මෙහෙ යන කෙනෙක්නෙ.... කමක් නෑ... ලියන්න හිටිය මූලිකම දේ මතක ඇති.... ලියලම බලමු.
එදා, හරියටම අවුරුද්දකට පස්සෙ අයෙම පරණ පුරුදු කෝච්චි ගමන (රත්මලානෙ ඉඳල දෙමටගොඩට) ඔෆිස් යන්න කියල හිතුව..පුංචි පුංචි හේතු ගොඩක් එකතු වෙලා හැදුන ලොකු හේතුවක් නිසා කාර් එකේ ගමන නැවැත්තුවා.. වාසි අවාසි දෙකම තියෙනව.... මට විතරක් නෙවෙයි.... ඒත්..... ඒක එහෙමයි...
උදේම (පාන්දර 7.45ට විතර) එලියට බැස්ස.... මොකද ඉස්සරනම් කෝච්චියක් තිබුන 8.16 ට ව්තර..
අපරාදෙ කියන්න බෑ ස්ටේෂන් එක එදා වගේමයි... එකම වෙනස බුදු පිළිමයක් හදල... වැලන්ටයින් දවසටනම් ඉතින් රේඩියෝ එකේ චැනල් ඔක්කොම මදි නොකියන්න පබ්ලිසිට්ය් එක දෙනවනෙ.. දෙමාපිය දිනේට, ගුරු දිනේට වගේ රෝසමලක් හරි විකුණගන්න පුලුවන් දිනයක්නම් ඉතින් රට පුරා අසූහාරදාහක් රේඩියෝ, ටීවී චැනල් ටික පබ්ලිසිටිය දෙනව... එහෙම උනානම් මිනිස්සු දැන ගන්නව එදා "ලෝක ජල දිනය" කියල...
ඒ හින්ද කාටත් හොරෙන් අපේ රටේ ප්‍රධාන උත්සවය අදාල ඇමතිතුමාගෙ අමාත්‍ය කාර්යාලෙත්, ලෝකෙම ප්‍රධාන උත්සවය දකුණු අප්‍රිකාවෙත් පැවැත්වෙන්න ඇති... ඒත් ඔය ඔක්කොම ඔහොම වෙද්දි, ජපානයේ ෆුකුශිමා නගරයෙ වැසියන්ට බොන්න වතුර ටිකක් ගන්න පැය ගනන් පෝලිමේ ඉන්න වෙච්ච කතාවත්, ඒ ඉඳලත් වතුර ලීටර් 2ක් විතරක් අරන් ගෙදර එන්න වෙච්ච කතාවත් අහන්න හම්බුනෙ කටින් කට ගිය "කට කතාවක්" විදියට නෙවෙයි, ඒ ගමේම ජීවත් වෙන මගෙම ගුරුතුමියගෙන් වෙච්ච එක හිතට ගෙනාවෙ පුදුම දුකක්... ඒ කතාව එයා කියනකොට මට මතක් වුනේ ලංකාවට සුනාමි ආව වෙලේ අපි වතුර බෝතල් එකතු කරන් ගිය හැටි. ළඟ පාතකනම් ඉතින් ජල දිනේට වතුරවත් අරන් යන්න තිබුන.... අන්න එහෙම උනානම් අර කලින් කීව අසූ හාරදාහක් චැනල් වලට මාකට් කරන්න තිබුන ඒක... දවස් ගානක් කිසි අවුලක් නැතුව දුවන්න තිබුන...කෝච්චිය යන්න පටන් ගන්න තවත් පරක්කු උනානම් තව ගොඩක් දේ හිතන්න තිබුන..


පුරුදු විදියට කෝච්චිය කොටුවට ආවම, උණු උණු එළකිරි එකකුත් අරන් නැග්ග රඹුක්කන කොච්චියට...
සමහරවිට ඉතින් බලාගෙන ඉන්න මිනිස්සු හිතනව ඇති මට පිස්සුත් කියල... මොකද අතින් කටින් එල්ලන් මදිවට තව දුම් දාන කිරි එකකුත් අතේ..ඕක ඉතින් පිට රටක සුදු එකෙක් කලානම් අවුලක් නෑ.. ප්‍රශ්නෙ තියෙන්නෙ මගෙ හම කලුයිනෙ... ඉපදුනෙ පොලොනරුවෙනෙ.... අපේ උන් ඉතින් කොච්චර වැඩ තිබුනත් අනිත් එකාගෙ ඇදයක් හොයනවමනෙ... 
අනේ එහෙමත් නෙවෙයි වෙන්න ඇති... විමසිල්ල කියන්නෙ ඒක වෙන්න ඇති...
හරි හරි.... ඇඩ් ඉවරයි...
කොහොමහරි රඹුක්කනත් ඔන්න යන්න හදන්නෙ... "දෙවෙනි වේදිකාවේ ඇති....... ජල කරාමය තදින් වසා යන්න...." අර "පළවෙනි වේදිකාවට පැමිනි දුම්රිය.. මේස උඩින් තියන්න" කීව වගේ කවුරු හරි කියනවනම්.... එහෙම උනානම් අනේ වතුර ටිකක් ඉතූරු කර ගන්න තිබුන...
අපේ අය ඉතින් ටිකක් හිතන්න කම්මැලිනෙ... නැත්නම් දවසට අහක යන වතුර බිංදු ගාන එකතු කරල බැලුවොත් එක කරාමෙට , කරාම දහයක් ගන්න පුලුවන් වෙයි.  
අනේ ඉතින් මක් කරන්නද.... 
"ඇලුත් ලොවක් ගැන සිතීම දඬුවම් දෙන වරදක් නම්...." නන්දා මාලනී නැන්ද කියපු, 1988 මම අහපු සින්දුවක් මතක් උනා.
කොහොම හරි මම දෙමටගොඩට ආව.  අනේ දෙවියනේ මම එලකිරි එක බීපු කප් එක දාන්න කුණු බාල්දියක් නෑනෙ ස්ටේශන් එකේ... බැලුව හැමතැනම..... කොහෙවත් නෑ... හරි පුදුමයිනෙ... මටත් මොකද්ද අවාසනාවකට ඔහොම කුණු නිකන්ම කොහෙ හරි දාල යන්න නිකන් බැරි බැරි ගායක් තියෙනව.. සමහර වෙලාවට කෝච්චියෙදිනම් මම ඕන කුණු ගොඩක් මගෙ බෑග් එකේ ඔබා ගන්නව... ඒත් ඉතින් කිරි එක බීපු කප් එක එහෙම දා ගන්න බෑනෙ.... 
අම්මප දැන් මොකද කරන්නෙ....
කරන්න දෙයක් නෑනෙ... ඒකත් අරන් ගිය කෑම ගන්න කඩේට... එකෙ අනිව කුණු බාල්දියක් තියෙනවනෙ... ඉතින් ඒකට දැම්ම මුදලාලිගෙ ඇස් වහල..
කෑම එකත් අරන් එළියට බහිනකොටම දැකපු දසුන හරිම සුන්දරයි.... 
පොලිස් රාලහාමිලා දෙන්නෙක්... 
මොකද්ද ඒකෙ තියෙන සුන්දරත්වය...?
නෑ නෑ... ඒ විශේෂ දෙන්නෙක්.... 

"Police Environmental Protection Unit." 

අනේ... හරිම සුන්දරයි... දෙන්න හරිම සතුටෙන්.... ඇයි ඉතින් කුණු නෑනෙ....
අනේ ඉතින් කුණු බාල්දිත් නෑනෙ...දෙමටගොඩ පාලම යට හරි සුද්දයි..
ඇත්තටම මට හරි සතුටක් දැනුන... මොකද.... අපේ රටේ පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුව එහෙම වටිනා කටයුත්තකට අනුයුක්ත කල එක... හරිම හොඳ අදහසක්.... හරිම හොඳයි....  
(පුංචිම පුංචි අවුලකට තියෙන්නෙ, සොච්චමකට ලොල් වෙලා "වැරදි කාරයො" නිදහස් කරන අපේ රාලහාමිලා කුණු ගොඩවල් ගොඩ ගැහෙන්න ඇරල බලාගෙන හිටියොත්නම් අපිට කියන්න කෙනෙක් නැති වෙනව....)
කොහොම හරි ඔන්න ඔය විදියට "ලෝක ජල දිනේ" හරි සතුටෙන් මටනම් ගෙවිල ගියා...
හවස් වෙද්දි ආපහු පුරුදු දුක කාමරේට එබිකම් කල එක වෙනම කතාවක්...


අන්තිමේ පුංචි දෙයක් මතක් කරන්නම්....
අපි කවුරුවත් කරනකල් බලා ඉන්නෙ නැතුව, ස්වයං පාලනයක් ඇති කරගෙන, අපේ වටපිටාව අපිම පිරිසිදුවත්, ලස්සනටත් තියා ගන්නවනම්.....
අනිත් අයට ඇඟිල්ල දික් කරන්න ඕනේ නෑ නේද..? 
ඇයි අපිට බැරි ඒක කරන්න.....?
කොහෙ හරි යන්න කලින්, මූනෙ පාට උලාගෙන, ක්‍රීම් උලාගෙන, විච්චූරණ ඇඳුම් ඇඳල හැඩ වෙන අපිට, අවට පරිසරයත් චුට්ටක් ලස්සන කර ගන්න අපට බැරි ඇයි..?

අපේ ගෙදර, මිදුල, වත්ත ලස්සන කරන ගමන් ඇයි අපිට හිතන්න බැරි අපි යන එන මහමගත් අපේමයි කියල......?
අනේ පින් අයිති වෙයි.... ඩින්ගිත්තක් හිතන්න.....

0 "සොබා" සිත් විනිවිද නිවහනට.....

"සොබා"  එක්ක මේච්චර දවසක් හිටිය ඔයගොල්ලො හැම කෙනෙක්ටම ගොඩාක් ස්තුතියි....

අද ඉඳන් මම මගේ පුරුදු නිවහනට "සිත් විනිවිද"ට පදින්චියට යන්න තීරණය කලා.... මුල ඉඳන්ම පරිසරයට මුල් තැනක් දෙන්න ඕනෙ නිසයි මගේ පුරුදු නිවහනෙන් පිටස්තරව හිටියෙ...

ඒත් මට හිතුන, අපි කොහේ, කොහොම හිටියත් අපිට ආදරේ කරන අය හැමදාමත් අපි ලඟ ඉන්නව කියල... 

ඒක නිසා මම අන්තිමේ තීරණය කලා දෙවහලක් යට ඉන්නවට වඩා, එක වහලක් යට ඉන්න එක ශක්තියක් කියල...


මම ලියපු දේවලවත්, පරිසරයට දුන්න මුල්තැනවත් වෙනස් වෙන්නෙ නෑ.... මට ආදරේ, මගෙ ළඟින් ඉන්න හැම කෙනෙක්ම දන්නව "ලොකේ වෙනස් නොවන එකම දේත්" නොවන කෙනෙක් කියල මම.... 
(ගොඩක් ණුවන තියන අයනම් කියල තියෙන්නෙ එහෙම අය ලෝකයේ පවතින්නෙ නෑ කියලයි..)


ඒත්, එකම වෙනස ඉස්සර මගේ සිත විනිවිද දකින්න මගේ නිවහනට ගොඩ වෙන අයට, පරිසරයට ආදරේ කලානම් පිලියක් කියවන්න තවත් නිවහනකට යන්න උනා.. අද ඉඳන් එකම නිවහනකදි, පරිසරයට ආදරේ කරන්නත්, මගේ සිත විනිවිද දකින්නත් ඔයාලට පුලුවන්....

මම හිතනව ඔයාල මම ලියන දේවල් අගයන්න හරි, විවේචනය කරන්න හරි මගේ පුංචි නිවහනට ගොඩවැදේවි කියල..


ඔයාලගෙන් හම්බෙන පුංචි අගේ කිරීමක්, විවේචනයක් මට ගොඩක් උදව් වෙයි ඉදිරියට යන්න....ශක්තියක් වෙයි...

0 මගේ අලුත් නිවහන...

සොබා එක්ක මේච්චර දවසක් හිටිය ඔයගොල්ලො හැම කෙනෙක්ටම ගොඩාක් ස්තුතියි....
අද ඉඳන් මම මගේ පුරුදු නිවහනට "සිත් විනිවිද"ට පදින්චියට යන්න තීරණය කලා.... මුල ඉඳන්ම පරිසරයට මුල් තැනක් දෙන්න ඕනෙ නිසයි මගේ පුරුදු නිවහනෙන් පිටස්තරව හිටියෙ...

ඒත් මට හිතුන, අපි කොහේ, කොහොම හිටියත් අපිට ආදරේ කරන අය හැමදාමත් අපි ලඟ ඉන්නව කියල... 

ඒක නිසා මම අන්තිමේ තීරණය කලා දෙවහලක් යට ඉන්නවට වඩා, එක වහලක් යට ඉන්න එක ශක්තියක් කියල...


මම ලියපු දේවලවත්, පරිසරයට දුන්න මුල්තැනවත් වෙනස් වෙන්නෙ නෑ.... මට ආදරේ, මගෙ ළඟින් ඉන්න හැම කෙනෙක්ම දන්නව "ලොකේ වෙනස් නොවන එකම දේත්" නොවන කෙනෙක් කියල මම.... 
(ගොඩක් ණුවන තියන අයනම් කියල තියෙන්නෙ එහෙම අය ලෝකයේ පවතින්නෙ නෑ කියලයි..)


ඒත්, එකම වෙනස ඉස්සර මගේ සිත විනිවිද දකින්න මගේ නිවහනට ගොඩ වෙන අයට, පරිසරයට ආදරේ කලානම් පිලියක් කියවන්න තවත් නිවහනකට යන්න උනා.. අද ඉඳන් එකම නිවහනකදි, පරිසරයට ආදරේ කරන්නත්, මගේ සිත විනිවිද දකින්නත් ඔයාලට පුලුවන්....

මම හිතනව ඔයාල මම ලියන දේවල් අගයන්න හරි, විවේචනය කරන්න හරි මගේ පුංචි නිවහනට ගොඩවැදේවි කියල..

ලිපිනය - http://sithvinivida.blogspot.com/

ඔයාලගෙන් හම්බෙන පුංචි අගේ කිරීමක්, විවේචනයක් මට ගොඩක් උදව් වෙයි ඉදිරියට යන්න....ශක්තියක් වෙයි...

3 365 න් තවත් එක දවසක්.....





පින්තූරෙ දකිනකොටම හිතාගන්න පුලුවන් වෙයි මොකද්ද කියන්න යන්නෙ කියල.
අවුරුද්දෙ දවස් 365න් තව එක දවසක් වෙන් කරල.... ඒ "ලෝක ජල දිනය" වෙනුවෙන් මාර්තු මාසෙ 22 වෙනිද..
හොඳ දෙයක්. මෙවර ප්‍රධාන උත්සවය පැවැත්වෙන්නෙ දකුණු අප්‍රිකාවෙ කේප් ටවුන් වල..
ඒකත් හොඳයි.... අවුරුද්දෙ දවස් 364ක්ම බොන්න තියෙන වතුර ටිකත් නාස්ති කරන අපිට, අඩුම ගානෙ එක දවසක් හරි වතුර වෙනුවෙන් වෙන් කරල, මොකක් හරි නාඩගමක් නටල, සල්ලි ටිකක් නාස්ති කරන්න එපායැ. නැත්නම් ඒකෙ කිසි ගතියක් නෑ.
අපි ලෝක කාන්තා දිනය මහ උජාරුවට සමරනව මාර්තු 8 වෙනිදට...හැබැයි අනිත් දවස් 364දිම, කාන්තාවන් සෙල්ලම්බඩු ගානට තමා සැලකීම.. පාරෙ බැහැල තනියම ගමනක්, බිමනක් යන්න බෑ... අපේ කාටත් උදව් කරන "ටුක් ටුක්" අයියලගෙ ඉඳල, රටේ නීතිය රකින අය පවා කරන්නේ කාන්තාවන්ටප්‍රසිද්දියෙ වචනෙන් හරි අතවර කරන එක... ඉතින් උජාරුවට අවුරුද්දෙ එකම එක දවසක් මලක් දීල, පෙළපාලියක් ගිහින් කාන්තා දිනේ සලකනව.... 
ඕක තමා ඉතින් අපේ ඔය දින සැමරුමේ අරුමේ.... ඒකයි මම කීවෙ ඉතින් එක දවසක සැමරුමකට වඩා, හැමදාමත් අපිට පුලුවන්නම් ඔය දේවල් කරන්න.... ඒකයි වටින්නෙ...
අපි කීයෙන් කී දෙනාද, පාරක තියෙන කරාමෙකින් වතුර ටිකක් අහක යනකොට ඒක වහල දාන්නෙ...? එහෙමත් නැත්නම් ජලනලයක් කැඩිල වතුර ටිකක් අහක යනකොට අදාල තැනකට ඒක දැනුම් දෙන්නෙ.. ඒ බැරි කම නෙවෙයි... අපිට වැඩක් නෑ... අපිට එන වතුර ටික නෙවෙයිනෙ... එහෙමත් නැත්නම් අපි වතුර ගන්නෙ අපේ ගෙදර ළිඳෙන්නෙ... ටැප් වතුර අපි බොන්නෙ නෑනෙ..
ඕක තමා අපිට දැනෙන එකම හැඟීම...
හරි උජාරු හැඟීමක් නේද....?
ඉස්සර රජවරු විතරයි හිතුවෙ අහසෙන් වැටෙන එක දිය බිඳක්වත් ප්‍රයෝජනයට නොගෙන මුහුදට යන්න දෙන්න හොඳ නෑ කියල...
අද අපි හිතන්නෙ, "මගෙ තිබහ නැති කරගන්න මට වතුර තිබුනොත් ඒ ඇති" කියලයි...


හැබැයි ඉතින්, ඇඳුමක් වගේ දෙයක්නම් අපි අපේ සල්ලි වලින් කඩෙන් අරන් පාවිච්චි කරනව වගේ වතුරත් කඩේ බෝතල් කරල තියෙන නිසා අරන් බොන්න පුලුවන් සල්ලි තියෙනවනම්.. 
ඒත් හිතන්න ඕනෙ එක දෙයක් තියෙනව... ඒක ටිකක් විතර බරපතලයි...

අපි, කඩෙන් බෝතල් අරන් බීවත්, ගෙදර ළිඳෙන් අරන් බීවත්, ටැප් එකේ එන වතුර බීවත්, අපේ මහ පොළවෙන් අපිට දායාද කරල තියෙන වතුර ටික තමයි අපි බොන්නෙ...
අපි මේ කරන විදියට හැමදාමත් ගියොත්, බොන්න වතුර ටිකක් නැතුව, වතුරටත් මිනී මරාගන්න කාලෙ වැඩි ඈතක නෙවෙයි..
මේ ලෝක ජල දිනේටවත්, අපිට වතුර එන විදිය කොහොම උනත්, ජල සම්පත පරිස්සම් කරන්න... ජල උල්පත් රැක ගන්න... පුංචි හරි අධිශ්ඨානයක් කරගන්න ලොකු-පොඩි, ඇති-නැති අපි හැමෝටම පුලුවන්නම්, තව චිරාත් කාලයක් අපේ මිහිකත අපිට අනුකම්පා කරාවි.. 
ඒත්..... 
ඒ අනුකම්පාව ලබන්න අපි තවමත් ලෑස්තිද....?

1 ලොකු උන්ට අවැසි කලු දුම......

ඊයේ දිනය (අපිට සිකුරාදා) ජපානයට, ආසියාවට පමණක් නෙවෙයි, මුල ලොකයටම වැදගත් වෙච්ච, අවාසනාවන්ත දවසක්.. ඒ ජපානයේ ටෝකියෝ නගරයට ආසන්නව රික්ට මාපක 8.9ක් සටහන් කරමින් සිදු වූ භූමි කම්පාව හා ඒ සමගම ඇති වූ සුනාමි තත්වයත් නිසාය...2004 දෙසැම්බර් මාසෙ 26 වෙනිදා අපේ රටත් ඔය වගේම අවාසන්නාවන්ත සිද්දියකට මූණදුන්න. 
හැබැයි පොඩ්ඩක් හරි සැනසෙන්න පුලුවන් එක කාරණයක් තියෙනව. ඒ එදා අපේ රටේදි සිද්ද වෙච්ච ජීවිත හානි වලට වඩා සිද්ද වෙච්ච ජීවිත හානි ප්‍රමාණය අවම කර ගන්න ජපානයට පුලුවන් උනා. ඒ මම දකින විදියට, අපිට වඩා අනතුර කලින් අඳුනගෙන, ඊට මූණදෙන්න ජපානයට හැකි වෙච්ච නිසායි.

කතාව ගොඩක් දික් උනොත් මේක කියවන්න කම්මැලි වෙන නිසා, කෙටියෙන් කියන්නම් අද කතාව. 
දේවාලෙ කපුව අතිනි වැරදි උනාම, දෙවියන් කෝප වෙන්නෙ නැද්ද කියන එකයි මගෙ ප්‍රශ්නෙ...
කතාවට අදාල සිද්දිය උනෙත් ඊයෙ උදේමයි. ඒ කියන්නෙ සිකුරාදා උදෙ. රාජකාරි කටයුත්තකට මම උදෙන්ම හංවැල්ල බලා යන්න පිටත් උනා. මගෙ තියෙන නරක පුරුද්දක් නිසා ටිකක් කලබලෙන් තමයි යන්න උනෙ..(පරක්කු වෙලානෙ ගමන පටන් ගත්තෙ)  
පොඩි අතුරු කතාවක්.. 
මේක කියවන ඔයාල දැකල ඇති මගතොට යන එන කොට "Drive Green" කියල ගහපු, විනාඩි 5න් දුම් පරීක්ෂා කර තැන්. මේක කරන අයගෙ දැක්ම (Vision) තමයි 2020දි නිරෝගිමත් ජාතියක් ඇති කරන එක. ශ්‍රී ලංකා රජයේ අවශ්‍යතාවය මත මේ දුම් පරීක්ෂාව වාහන ලියාපදිංචියෙදි අනිවර්ය වෙනව.. සෑම අවුරුද්දකම බලපත් අලුත් කිරීමේදී නැවත, නැවතත් මෙය සිදු කල යුතුයි. ඒක සියලුම වාහන සඳහ අනිවාර්ය දෙයක්.දැන් මමත් ඔය පරීක්ෂාව කලා අවුරුදු දෙකක්ම.. 
අරමුණ තමයි වයුගෝලයට අහිතකර වායු නිකුත් කරන වාහන භාවිතයෙන් ඉවත්කිරීම.. ඒ කියන්නෙ එක්කො කලු දුම දාන වාහන හදා ගන්න ඕනෙ.. නැත්නම් අයින් කරන්න ඕනේ...
අනේ දෙවියනේ, වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම උතුම් අරමුණක්. පරිසර හිතකාමී, ජනහිතකමී අරමුණක්.... කවුරු කලා උනත්, මල් තියල වඳින්න ඕනෙ, අගේ කරන්න ඕන වැඩක්... ඇයි දෙවියනේ නැත්නම් අපි පාරෙ බැහැල යනකොට කොච්චරනම් කලු දුම බොන්න ඕනෙද.... (මේ කියන්නෙ අර සල්ලි දීල බොන නිකොටින් නෙවෙයි.. නොමිලෙ හම්බෙන කාබන් මොනොක්සයිඩ් ගැන)
හොඳ දේ කොහොමත් අගය කරන්න ඕනෙ... කවුරු කලා උනත් පන්කාදු පහයි..දැන් අවුරුදු 3ක් -4ක් විතරනෙ පටන් අරන්... තරමක් දුරට හරි කලුදුම තියෙන වාහන අඩු වෙලා ඇති.
ඒක එහෙම තියෙද්දි දැන් අර මම හංවැලෙ ගිය කතාව අයෙ ගමුකො. ඉතින් මම යනව පාදුක්ක එහෙම පහු කරගෙන.උදේ නිසත්, නගරබද හරිය පහු උන නිසත්, ස්වභාවික හුලන් ටිකක් වදින්න වීදුරු ඇර ගත්ත මම... අනේ ටික දුරයි යන්න හම්බුනෙ... මගේ ඉස්සරහෙන් කෙසෙල් ඉදවන්න දුමක් ගහනව කියලයි මට මුලින්ම හිතුනෙ... මොකද පාර පේන්නෙ නැති ගානට දුම.. කිට්ටු කරන්නත් බෑ.. ඒ තරමට දුම.. කිව්වට විස්වාස කරන්නෙ නෑ ඒ වාහනේ මොකද්ද කියල බලා ගන්න මට සෑහෙන දුකක් විඳින්න උනා..
මගෙ තව නරක පුරුද්දක් (වාහනේ එලවන ගමන් ඡායාරූප ගන්න එක) නිසා ඔයාලට පෙන්නන්න මේ ඡායාරූප දෙක ගන්න පුලුවන් උනා. බලන්න... ගොඩක් පැහැදිලි නැතුව ඇති... එක හේතුවක් ඒ වාහනේ දුම... අනික තමයි ඒ වාහනේට ගොඩක් කිට්ටු වෙන්න බැරි කම..
ඔය වාහනේ කිසිම කෙනෙක්ට ඉස්සර වෙන්න දෙන්නෙත් නැතුව, කිසිම මර්ග නීතියක් පිළිපදින්නෙත් නැතුව සෑහෙන දුරක් ගියා...
වාහනය අයත් උනේ අපේ රටට ලොකු සේවයක් කරන ආයතනයකට.. (ඒක ආයතනයක්ද, නැත්නම් සේවාවක්ද කියන්න හරියටම දන්නෙ නෑ.. ඒත් රටට ලොකු සේවයක් කල තැනක්)

මම මීට කලිනුත් කිහිප වතාවක් බොරැල්ල, පාර්ලිමේන්තුව ආසන්න ප්‍රදේශ වලදි මේ වගේ කලු දුම දාන වාහන දැකල තියෙනව... අවාසනාව කියන්නෙ ඒ හැම වාහනයක්ම රජයේ ප්‍රධාන පෙළේ ආයතන වලට අයත් ඒව.
මට තියෙන ප්‍රශ්නෙ මේකයි....
දේවාලෙ කපුව අතින් වෙන වැරදි වලටනම් දෙවියො කෝප වෙන්නෙ නෑ. මොකද උදේ හවා ආවතේව කරන නිසා... 
ඒත්.....
මේ වාහන රජයේ ආයතන වලට අයිති නිසාම, 
ඒවයෙන් පිට වෙන දුම පරිසරයට අහිතකර නැද්ද...??????
වාහන ලියා පදිංචියට සාමාන්‍ය ජනතාවට අවශ්‍ය දුම් පරීක්ෂාව රජයේ වාහන වලට අවශ්‍ය නැද්ද...???
ඔය දුමෙන අපිරිසිදු වෙන්නෙ අපි හුස්ම ගන්න වායුගෝලය විතරද...?????????????

2 පරිසරයට වින කටින බස් නද.....

ගොඩක් කාලෙක ඉඳන් ලියන්න හිතාගෙන හිටිය දෙයක් ගැන ලියන්න අද පොඩි උත්තේජනයක් හම්බුණා.. ඒත් මම ලියන්න හිතාගෙන හිටිය මතෘකාව කොටස් දෙකකට බෙදල ඒකෙන් එක කොටසක් ගැන විතරක් ලියන්න වෙනව.. මොකද මගෙ බ්ලොග් එකේ අරමුණ අනිත් කොටසට යටත් වෙන්නෙ නැති නිසා....

ඇත්තම කියනවනම් මම මේක ලියන්න කියල හිතාගෙන හිටියෙ අපේ මොකක් හරි මුද්‍රිත මාධ්‍යයක් හරහා... ඒත් ඉතින් එහෙම එකක් ලීවට පළකරන අවස්ථා මොහොම දුලභ නිසා මෙච්චර කල් හිටිය... මොකද මේ දවස් වල උණු කැවුම් වගේ විකිනෙන්නෙ කාට හරි ගහපු එකක්, නැත්නම් විරිත්තන මූණක්... එහෙමත් නැත්නම් "අරය කරපු නැති එක මම කරනව" කියල කවුරු හරි ඇද බාපු බේගලයක් මිසක් මෙහෙම ලිපියක් ලීවොත් ඉඩක් දෙන්න බයයි කවුරුත්...
කමක් නෑ... හිතේ තියෙන දෙයක් මෙහෙම ලියල, අඩුම ගානෙ මම වගේ හිතන එකෙක් හරි කමෙන්ට් එකක් දායිනෙ.. ඒක කියවල හිත හදා ගන්නව..


දැන් ලියවැල් නැතුව කතාව ලියන්නම්...


අද (2011-03-06) මොකක් හරි සති අන්ත පුවත් පතක කාටුන් ශිල්පියෙක්ගෙ කාටුන් එකක් තිබුනලු අපෙ පුද්ගලික අංශෙ බස් රථ වල නලාව ගැන..අහම්බෙන් වගේ එක නාලිකාවක පත්තර මල්ලි කෙනෙක් ඒක කියවනව මට ඇහුන....
දැන් ඉතින් ඔයාලට හිතා ගන්න පුලුවන් වෙයි මම මොකද්ද කියන්න හදන්නෙ කියල...

අනේ දෙවියනේ, ගැමුණු විජේරත්න සහෝරයටනම් මේක කියවන්න වෙලාවක් නොතිබෙත්වා කියල ප්‍රාර්ථනා කරනව.. මොකද බැරි වෙලාවත් එයා මේක කියෙව්වොත් හෙට සති අන්තෙට ගෙදර ඇවිත් අයේ වැඩට යන්න ඉන්න අය මට සාප කරයි... මොකද ඒ සහෝදරයට එයාගෙ සහෝදර කැල ගැන තියෙන්නෙ පුදුම කැක්කුමක්නෙ.. ඉතින් ඒ සහෝදර කැක්කුම උත්සන්න වෙන්න පුලුවන් මේක කියෙව්වොත්...
අනේ ඉති ඔය කැක්කුම වටපිටාව, මගී ජනතාව කොටින්ම කීවොත් "අපි" ගැන තියෙනවනම්, අද මම උනත් බැරි බැරි ගාතෙ සිංහල කොටන්න ඕනෙ නෑනේ..

කමක් නෑ, මගේ ප්‍රර්ථනාව එලෙසම ඉටු වේවා කියල හිතාගෙන මේක ලියමු..


මේක කියවන ඔයාල හැම කෙනෙක්ම ජීවිතේ එක වතාවක් හරි අපේ රටේ පුද්ගලික බස් රථයක ("මග මරුවා නොහොත්" ලංකා අශොක් ලේලන්ඩ් බස් රථයක) ගමනක් ගිහින් තියෙනවටනම් සැක නෑ.. මමනම් ඉතින් මදි නොකියන්න ඒවයෙ ගමන් ගිහින් තියෙනව.. 


අනේ ඉතින් අපරාදෙ කියන්න බෑ, ඒ මතෘකාව ගැන ලියනවනම්, වෙනමම බ්ලොග් එකක් ලියන්න පුලුවන්... දවසට එක පෝස්ට් එක ගානෙ ලීවත් ඉවර වෙන්නෙ නැති වෙයි.. ඒ නිසා ඒ අසාර්ථක උත්සාහය දරන්න යන්නේ නෑ මම...

මේ මගමරුවගෙ ගමනක් ගියෙ නැත්නම් තමන්ගෙ වාහනයක ගමන් බිමන් යන කෙනෙක් උනත් මම කියන්න යන දේ නම් අනිවර්යෙන්ම වටහගෙන ඇතුවාට කිසිම සැකය නෑ.. සමහර විට බස් එකේ යනවට වඩා එහෙම තමන්ගෙ වාහනේ ගමන් යන අයට මේ අත්දැකීම හොඳට ඇති..
සාමාන්‍යයෙන් වාහනයක් දුවන්න ධාවනයට සුදුසු වාහනයක්, ඉන්ධන, රියදුරෙක් ඕනෙ වෙනව. බස් රථයක්නම් කොන්දොස්තර කෙනෙක් ඕනෙ වෙනව... ඒත් මේ විශේෂ මගමරුවා ධාවනයටනම් ඊට වඩා දේවල් ඕනෙ.


1. මහ මග ගමන් ගන්නා පදිකයින්, අනෙකුත් වාහන බිය ගැන්වීමට සමත් හොඳ හඬ ඇති නලාවක්. (මෙය අනිවාර්ය වේ.. මෙය නොමැතිව රථය මර්ගයේ ධාවනය කල නොහැක)
2. රථය ධාවනයට සුදුසු විය යුතුම නොවේ.
3. සුක්කානම කැරකැවීමට බලපත්‍රයක් (රේඩියෝ වුවද කම් නැත) සහිත පුද්ගලයෙක් (මාර්ග නීති දන්නා රියදුරෙකු නොවිය යුතුය)
4. මාර්ගයේ යන එන වාහන හැසිරවීමට, රථයේ ඉදිරිපස කොටස හැරවීමට සහ සිග්නල් දැමීමට අයෙක් (හාල් කෑල්ල - ගමන සහ කෑම වේල වෙනුවෙන් සේවය සපයන රැකියාවක් නැති, නූගත් අයෙක්)
5. තිත්ත කුණුහරප දන්නා කොන්දොස්තර වරයෙක් (ඉලක්කම් එකතු කිරීමට පමණක් හැකි, මනුස්ස කම් නොදන්නා අයෙක්)



අපේ රටේ පුද්ගලික අංශයේ මගී ප්‍රවාහන බස් රථ බහුතරයක් (99% පමණ) දකින විට, ඉහත කරුණු 5 සම්පූර්ණ නොවන වාහන සඳහා මාර්ග බලපත්‍ර නිකුත් නොකරන්නේදැයි සැකයක් නැගෙනව.


(මේක කියවන අය මට සමවෙන්න ඕනෙ.. මතෘකාවෙන් පිට පනින්න හදනවට.. මොකද ප්‍රයිවට් බස් ගැන කියනකොට මගෙ ඇඟේ ලේ රත් වෙනව. කරන තරමක් කරන්නෙ අලිගුත්තේරු වැඩනෙ. රුපියලට දෙකට මිනී මරණ ජාතියක් තමයි ප්‍රයිවට් බස් කියන්නෙ.. ඒකටම හරියන නීතිය රකින නිල ඇඳුම් අඳින පිරිසකුත් ඉන්නවනෙ අපේ රටේ වැරදි දැක දැක ඇස් පියගෙන ඉන්න... මම ඒක වගකීමෙන් කියනව. මොකද ඕනෙනම් ඒ අයගෙ හඳුනාගැනීමේ අංක,අදාල බලප්‍රදේශත් එක්කම කියන්න පුලුවන්...පහුගිය දවසක ඒ වගේ පැමිණිල්ලක් කලාම ටිකක් වගකිවයුතු නිලධාරියෙක‍්ට මට ලැබුන උත්තරේ තමයි, "මහත්තය ඉන්නකො... අපි බලාගන්නම් නීතිය.." 119 කතා කලාම රා‍ජ්‍ය සේවා කොමිසමට කතා කරන්නලු.. ඒකෙ මට ලැබුන අංකෙ පහුගිය සතියම රින්ග් වෙනව විතරයි. කතා කරන්න කෙනෙක් නෑ. ඔන්න ඕකයි තත්වෙ)


දැන් අයෙම අපේ කතාව ලියමුකො...


මම අහල තියෙන විදියටනම්, පරිසර දූෂණයෙ එක කොටසක් තමා ශබ්දය මගින් සිදු කෙරෙන දූෂණය. වායු දූෂණය, ජල දූෂණය මෙන්ම වැදගත් දෙයක් තමයි ශබ්ද දූෂණය. ඉතින් ඒ හේතුව නිසාමදෝ කුමන හෝ අවස්ථාවක ශබ්ද විකාශණ යන්ත්‍ර භාවිතයේදී අපි බලපත්‍රයක් ලබා ගතයුතු වෙනවා. එය එසේ වෙද්දී බලපත්‍ර නැති ශබ්ද විකාශණ යන්ත්‍ර ඇල්ලීමේ බලයද පොලිසිය සතුයි.

අවාසනාවක මහත කොච්චරද කියනවනම්, ඒ බලය නිකරුනේ තම නලාව හඬවන රියදුරන් ඇල්ලීමට නොතිබීමයි. තම රථයේ ඇක්සලරේටරය පාගනවාට වඩා හයියෙන්, නලාව පෑගීම වැදගත් බව සලකන රියදුරන් ඇල්ලීමට නොයෙදීමයි. අර මම කලින් කීව වගේ ඔය බස් රථ දුවන්නෙ ඔය නලාවයි, අර ඉස්සරහ යන හාල් කෑල්ලයි හින්ද කියලයි එයාල හිතගෙන ඉන්නෙ.. ඉස්සරහෙන් යන වාහනෙ බය කරල නලාව හඬවපුවම හාල් කෑල්ල ඒ වහනෙ අයින් කර ගන්න උපදෙස් දෙනව. එතකොට බස් එක නිකන්ම ඉස්සරහට යනව. ඕක තම ක්‍රමේ.

කොච්චර දිගට පෝලිමක් තිබුණත්, පාරෙ යන්න බැරි විදියට හිර වෙලා හිටියත් එයාල හිතාගෙන ඉන්නෙ එයාලගෙ නලාව කන පැලෙන්න ගැහුවම ඒ ඔක්කොම බාධක මග ඇරෙනව කියල..
අනේ අම්මප ඒ වෙලාවට කෙනෙක් නෑනෙ ඔය කන පැලෙන්න නලාව ගහන එකාගෙ කන පැලෙන්න එකක් ගහන්න ආයෙ මතක තියෙනකල් නලා නොගහන්න.

සමහර රටවල් වල වාහන දුවන විදිය දැක්කම ඇත්තටම සැකයි ඒවයෙ නලාවක් නැද්ද කියල. අනේ අපරාදෙ කියන්න බෑ ඒකට අපේ අය... විදුලි අලෝක පුවරුවෙ (කල‍ර් ලයිට්) රතු පාට තියෙද්දිත් නලාව පාගනව. ඒ තරම් නීති ගරුකයි.

නිකන් හිතල බලන්න මේක කියවන ගමන්, බොරැල්ල හන්දියෙ රතු එළියට නවත්තල ඉන්නකොට කන පැලෙන නලා ශබ්ද කීයක්නම් ඇහෙනවද..? ඒත් එතන අනිවාර්යෙන්ම පොලිස් නිලධාරියෙක් ඉන්නව සේවයෙ යෙදිල. එක්කො එයා බීරෙක්. එහෙමත් නැත්නම් අර කම්මලේ බල්ලට වෙච්ච දේ එයාටත් වෙලා.

කුරුණෑගල නගරය මැද්දෙ තියෙන ප්‍රධාන බස් නැවතුමට ටිකකට ගියොත් ඕනෙම වෙලාවක, ඕනෙම කෙනෙක්ට මම කියන දේ තේරෙයි. ඒකෙ ඉන්න බස් රථ රියදුරන් නලාවෙන්මයි බස් දුවන්නෙ. සමහර වෙලාවට එක දිගට විනාඩිය දෙක නලාව හඬවන්නෙ හරියට ගෙදර ඉන්න අය ගෙන්න ගන්න වගේ. අනේ ඉතින් ඒක අහන අපි ඒ අයගෙ දෙමව්පියන් සිහිකරනව ඇරෙන්න නිකමට වත් කනක් අත ගාන්න පුලුවන්ද..? අඩුම ගානෙ පොලිස් නිලධාරියෙක්ට පුලුවන්ද පියවරක් ගන්න.. එහෙම කලොත් ඉතින් අර අහවලාගෙ සහොදර කම උත්සන්න වෙනවනෙ.. ඉතින් අන්තිමේ වෙන්න අහින්සක මගියො දුක් විඳින එකනෙ.

අනේ ඉතින් ඇයි කිසිම කෙනෙක් හිතන්නෙ නැත්තෙ මේකෙන් අපිට වෙන හානිය ගැන.. අපේ පරිසරයට, අපේ කනට වෙන හානිය ගැන..

අම්මප ගුවන් යානයක යද්දිත් ශබ්දෙ දරාගන්න බැරි අයට කන් වලට ගහගන්න දෙනව ඇබ. මේ විදියට ගියොත්, අපිටත් වෙන්නෙ එදිනෙදා ජීවිතේදි එලියට බහිනකොට "බීරි මාක් කනේ මූඩි කුට්ටමක්" පළඳින්න. එහෙම නොවුනොත් වැඩි කල් නොයා අපි බීරො වෙනව.
මොකද අපි ඉනිනෙ "තමාගෙ යහපත තමා විසින්ම සලසා ගතයුතුය" යන තේමාව පෙරටු කරගත් සමාජයකනෙ.. 

මේක කියවනවනම් නීතිය දන්න කෙනෙක් මාව නිවැරදි කරන්න. මම දන්නෙ නෑ අපේ රටේ එහෙම නීතියක් තියෙනවද කියල අනවශ්‍ය විදියට නලා හඬවන අය අල්ලන්න පුලුවන්.
අනේ ඒත් දෙවියන්ගෙ නාමෙට එහෙම දෙයක් ගේන්න පුලුවන්නම්... එහෙම උනොත්, අපේ පරිසරයට වෙන හානිය, අපේ කන් වලට වෙන හානිය නැති කරගන්න පුලුවන් වේවි.
කඩේ ගන්න නානාවිද නලා තියෙනව කිසිම ප්‍රමිතියක් නැති ... අපේ අයියල ඒවා අරන් හයි කර ගන්නව අනිත් එකාගෙ නලාවට වඩා හයියෙන් ඇහෙන්න. එහෙමයි රේස් දුවන්නෙ.

මනුස්සයෙක් හැප්පිල මැරුණට පස්සෙ නඩු දාල වන්දි ගෙවුවට, හිර කරාටම මදි.
කාට හරි පුලුවන් කමක් තියෙනවනම් නිකරුනේ නලා ගහන අය අල්ලල නඩු දාන්න පුලුවන් නීතියක් හදන්න, පරිසරයට අහිතකර නලා විකිණීම, මිලදී ගැනීම සහ සවි කිරීම තහනම් කරන්න පුලුවන් නීතියක් හදන්න... අන්න ඒ උත්තමය දෙවියෙක් වෙයි.


මට මතක් වෙනව මගෙ යාලුවෙක්ගෙ තිබුන එක් සුන්දර, අහින්සක හීනයක්.. මම දන්නව ඒක සදාකල් හීනයක්ම විතරයි කියල... ඒත් ඒ අහින්සක,සුන්දර හීනෙ පිටිපස්සෙ බරපතල යථාර්තයක් තියෙනව... එයාගෙ හීනෙ තමයි,


"කවද හරි දවසක එයා රටේ ජනාධිපති වගේ වගකිවයුතු නිලයක් දැරුවොත් අන්න එදාට ඔය කියන අසික්කිත, විනයක් නැති බස් රථ අපේ රටේ තහනම් කරන එක."


අනේ ඒ හීනෙ යථාර්තයක්ම වෙනවනම්, දෙවියනේ කියල අපිටත් කනක් ඇහිල පාරෙ බැහැල යන්න පුලුවන් වෙයි.. අපි අවට පරිසරයට වින කරන එක සාධකයක් හරි 
අපේ රටෙන් තුරන් වේවි එදාට.....!

1 (අ) සාරගම.......

(කලින් ලීව ඇයි අපිට බැරි කියන ලිපිය ගොඩක් අපේ කට්ටිය කියවල කියල තෙරුනා... මට හරි සතුටුයි අපිත් එක්ක ඉන්න ගොඩක් අය අවංකවම අපේ පරිසරයට ආදරේ කරනව කියල දැනුනම... මොකද දැන් කාලෙ ගොඩක් දෙනෙක් ඒව කරන්නෙ මෝස්තරේට මිසක් පිවිතුරු, අවංක චේතනාවෙන් නෙවෙයිනෙ..)

කුරුණෑගල - පුත්තලම ප්‍රධාන පාරෙ යන්තන්පලාව පහුකලාම, සාරගම කියල පුංචි ගමක් තියෙනව... එතන තියෙන විශේෂත්වෙනම් මහ පාර දෙපැත්තෙම තියෙන වැවක් තිබුණ. ඒක හරිම ලස්සනයි.. මොකද, නෙලුම්, මානෙල්, ඕලු මල් වලින් එ වැව වැහිල තිබුණ නිසා..

වැව ඉස්මත්තෙ තියෙන ගලේ පන්සල ගමට තවත් අලංකාරයක් දුන්න..

මම පොඩි කාලෙ අහල තියෙන විදියටනම් ඒ වැව කුරුළු අභය භූමියක්.... සංචාරක කුරුල්ලො එන තැනක්.. ඒක ඇත්ත වෙන්න ඇති කියල හිතන්න පුලුවන්.. මොකද අවුරුද්දෙ සමහර කාල වලට ලංකාවට ආවේණික නොවන කුරුල්ලො ගොඩක් අය මේ වැවේ ඉන්නව මගෙ ඇස් වලින්ම දැකල තියෙනව...


වැවේ තිබුණ එකම අඩු පාඩුව තමයි "සැල්වීනියා" වලින් වැව වැහිල තිබුණ එක....

මට මතක ඇති කාලෙක දැනට අවුරුදු 10කට විතර කලින්, මේ වැව සුද්ද කරන්න කියල රජයෙන් මැදිහත් වෙලා වැව හාරන්න පටන් ගත්ත... වැව හාරන්නනම් ඉතින් කරන්න ඕනෙ ඉස්සෙල්ලම වැවේ තියෙන වතුර ටික අයින් කරන එකනෙ.... ඔන්න හොඳට පිරිල තිබුන වැවේ වතුර ටික යැව්ව කියමුකො.... දැන් ඉතින් වැව හාරන වැඩ පටන් ගත්ත.... හාරන පස් ලොරි, ට්‍රැක්ටර් වලින් ගෙනිච්ච... ඒව සරු සාර පස්.. මමත් පුන්චි උනාට අම්මගෙන් සල්ලි ඉල්ලන් ඒව ගෙනත් අපේ වත්තට දාල පිරෙව්ව.... අන්තිමේ පස් කපල අයිනට ගොඩ ගැහුව... එක සැරේම වැඩ නැවතුනා.... එච්චරයි.... වැවක රොන් මඩ අයින් උනාම වතුර රඳන්නෙ නෑ කියන කතාව ඇත්ත.. කොච්චර වැස්සත්, ටිකක් කාලයක් ගිය වැව අයේ වතුර රඳන්න.. වතුර පිරෙන්න...

කොහොමින් කොහොමින් හරි ඒක වෙලා කාලයක් ගියා.. වැව ආයෙමත් තිබුණ තත්වෙට පත් උනා... පාර දෙපැත්තෙ වැව අයිනෙ ගස් වල හෙවනෙ සමහරු වෙළදාම් කරන්න පටන් ගත්ත... ඒ අයගෙන් කාටවත් කරදරයක් තිබුණෙ නෑ... එයාල ඒ අවට හරියට පිරීසිදු කරගෙන හිටිය... දුර ගමන් යන අය විඩාව නිවා ගන්න එතන නවත්තල විනෝද වෙනව... යන එන අය හවසට ඉර බහිනව බලන්න එතන නවතිනව.... ශරීර සුවතාවය පිණිස ඇවිදින අය මේ වැවේ ලස්සන බලන ගමන් , මද පවන විඳිමින් පාර අයිනෙ ඇවිද්ද... 
ඇත්තටම සාරගම වැව අමුතුම සුන්දරත්වයක් දුන්න ගමට.. ඒ වටා ගොඩක් ජීවනෝපාය මාර්ග ගොඩ නැගිල තිබුන... පහල තිබුණ කෙත් යායත් සරුවට වැඩුන... 

ඒත් අයෙමත් ඒ හැම දෙයක්ම ආයෙම වෙනස් උනා පහුගිය දවසක...  මහා යන්ත්‍ර සූත්‍ර ගොඩක් එක සැරේම ආව වැව ඉස්මත්තට.. ආයෙම වැව සංවර්ධනය කරන්න පටන් ගන්න... මහා ව්‍යාපෘතියක්.... එක සීරුවට යන්තර 20 ක් 25ක් විතර වැඩ කරා.. අව්ව, වැස්ස බලන්නෙ නැතුවම ඒ අය වැඩ කලා... වැව හාරනව, පස් ගෙනියන්ව... එතන හරියට යුද්ධයක් වගේ... අනේ සමහරු වැඩ කරන අයට කෑම දුන්න.... තේ දුන්න... ගමේ වැඩක් නිසා.... ගමේ අයත් වැඩ කලාලු... එක සීරුවට වැඩේ යන නිසා අපිත් සතුටු උනා මේදා සැරේ නම් අපරාදෙ කියන්න බෑ... වැඩේ කෙරෙනව හරිය උතුරු-නැගෙනහිර යුද්ධෙ ඉවර උනා වගේ කියල...
වැව අයිනෙ ගස් කපල දැම්ම.... ඒත් අපි හිතුව ප්‍රේමදාස මහත්තයගෙ කාලෙ කලා වගේ ආයෙ ලොකු ගස් හිටවයි කියල.... අවට හිටිය වෙළෙන්දන්ව අයි කලා... කතාවක් තිබුණ එයාලට වෙනම කඩ දාල දෙනව කියල.... කලින් ගිමන් හරින්න නතර උන අය වැවේ සංවර්ධනය බලන්න නතර උනා.... මහ අනෝරා වැස්සෙත් වැඩේ කෙරුන නිසා අපි සතුටු උනා.... 

අනේ වාසනාවන්ත සාරගමේ අවසනාව.......

හිටිය ගමන් එතන තිබුන යන්ත්‍ර සූත්‍ර අතුරුදහන් උනා.. වැවේ වැඩ කරන අය අතුරුදහන් උනා.. ඒත් අපි හිතුව එක දිගට කඩා හැලෙන වැස්ස නිසා කියල...  
ඒක එහෙම නෙවෙයිද....? අදටත් ඒ වැඩ නැවතුන විදියට පස් ගොඩවල්.....වැවේ හාරපු කාණු.... කපාපු ගස්.... එහෙමමයි.....
අසරණ වෙච්ච සමහර වෙලෙන්දො වෙන වෙළදාම් හොයගෙන.... හෙවන හොයාගෙන ආව අය අද අතරමන් වෙලා... හොඳක් වෙච්ච දෙපිරිසක් ඉන්නව....මැටි කර්මාන්තෙ කරන අය ලහි ලහියෙ මැටි බෝල එකතු කරල ගෙනියනව...... තමන්ගෙ ගොඩ වැඩි ක‍රගන්න වෙහෙසෙන අයට ඉස්සර තමන්ගෙ මූනත්තහඩුව වැව මැද ගහන්න දහසක් දුක් විඳින්න උනා... ඒත් මෙදා සැරේ කිසිම කරදරයක් නැතුව වැව මැද්දටම ගිහින් ඒව ගහන්න පුලුවන් උනා...
ඒ ඇරෙන්න ...... 
අපේ සාරගම..... සරුවට තිබුන වැව..... අද නෑ..... එත තියෙන්නෙ තැනින් තැන අගල් හාරපු පිට්ටනියක්.... 

වතුර පිරිල, ලස්සනට මල් පිපිල තියෙන සාරගම වැව දකින්න ආයෙම කොඉ කාලයක් බලාගෙන ඉන්නද.....?
තවත් මාසෙකින්, දෙකකින් එතන්ට එන සංචාරක කුරුල්ලන්ට මොනවද අපි කියන්නෙ.....?

මේ වගේ අපරාධ කරන (සම)හරක් ඇයි හිතන්නෙ නැත්තෙ මේ වනසන්නෙ අපේම ජීව්ත නේද කියල...... 
ඒ අය සීත කාමර වල ඉන්න නිසාදා....? 
ඒ අය යන එන වාහන ඇතුල සීතල නිසා මේ වගෙ හෙවනක නවත්තන්න ඕනෙ වෙන්නෙ නැති නිසාද..? 
සංචාරක කුරුල්ලො බලන්න ඕනෙ උනාම පිට රටකට ගිහින් ඒව බලන්න එයලට සල්ලි තියෙන නිසාද...? 
වැව දෙපැත්තෙ පුංචි කඩ දාපු උදවියට කලු සල්ලි නැති නිසාද....? 

ඊයෙ පෙරේද දවසකම මම නිකන් කතා කලා එතන මැටි බෝල එකතු කරන අය එක්ක... එයාල කියනව එයාල ඒ බෝල ගෙනිවටත් එයාලට ටැක්ස් ගහන්න හදනවලු.... පව් නේද.....?

අම්මප මේ අය කවද තේරුම් හනීවිද 
"අපි මේ කපන්නේ අපේම මිනී වල" 
කියල....








5 ඇයි අපිටත් බැරි.....

ලියන්නනම් ගොඩක් දේ තියෙනව... පටන් ගන්න තැනක් හිතා ගන්න බෑ...

ඒත් මම මුලින්ම හිතුවනම් හරියටම හරි.....
මෙහෙම බ්ලොග් එකක් ලියන එකේ ආදරේ ගැන හරි, විරහව ගැන හරි නැත්නම් නලු නිලියන් ගැන ඕපදූප හරි ලීවනම් උණු කැවුම් වගේ හිට් කවුන්ට් එක නගිනව.... ඒත් අඩුම තරමෙ සිංහල බ්ලොග් කියවන එක්කෙනෙක් හරි මේක කියවයිනෙ... ඒ හින්ද මම ලියනව... හිතෙ තියෙන දේවල් කියා ගන්න බැරුව හිතේ තද කරන් ඉන්නවට වඩා මෙහෙම හරි නිදහස් කරල දානව.. අහල ඇතිනෙ අර රජ්ජුරුවන්ගෙ බූරු කන් දැකපු කරණවෑමියට අන්තිමේ කරන්න සිද්ද වුන දේ...

දැන් ඉතින් ආයෙම ඡන්දයක් තියන්න යනව කියන එක එලියෙ තියෙන තාප්පයක් , ලයිට් කණුවක් දැක්කනම් ඕනෙම පොඩි දරුවෙකුටත් තේරෙනව...
අපේ රටේ පාරක් අයිනෙ ගෙයක් තියේනම්, තාප්පයක් බඳිනකොට නිකන් කටු බිත්තියක් විතරක් තිබුනොත් ඇති.. මොකද ගොඩක් අය ස්වෙඡ්චාවෙන්ම ඒ තාප්ප පින්තාරු කරල දෙනව. ඒ අතින්නම් අපි හරිම වාසනවන්තයි..

බැරි වෙලාවත් කඩයක් වහල තිබ්බොත් දවස් දෙකක්, තුන් වෙනි දවසෙ කියතක් අරන් යන්න ඕනෙ දොරවල් අරින්න.. මොකද හොරු කඩයි කියල ඒවයෙ කොල අලවනවනෙ අපේ බාප්පල... 
කට්ටියක් අපිට අධ්‍යාපනය දෙන්න වෙහෙසෙනව තාප්ප, බෝක්කු, ලයිට් කනු වල එල්ලිලා...ඒ අය අවුරුද්දෙ 365 දවසෙම වෙහෙසෙනව...

තවත් පිරිසක් අපිට සේවය කරන්න එන්න වෙහෙසෙනව.... එයාලනම් ඉතින් එක කාලෙකට විතරක් තාප්ප, බෝක්කු , ලයිට් කනු අලංකරනයට එකතු වෙනව..
මේ දවස් වලනම් එළියට බැස්සම හැම පැත්තෙන්ම විරිත්තන් ඉන්න අයම තමා ඉන්නෙ.. කමක් නෑ ඉතින්.... මොකද අපිට සේවය කරන්න එන්නෙ ඉතින් ඔය විරිත්තන්නෙ..
ප්‍රශ්නෙ තියෙන්නෙ ඔය අපිට විරිත්තන අය දන්නෙම නැතුව අපේ සොබා දහමටත් විරිත්තන එකනෙ... එයාල හිතන්නෙ මේක අපේ විතරයි කියලනෙ.... එයාල ඉන්නෙ වීදුරු ගෙවල් ඇතුලෙනෙ... හැබැයි ඉතින් කතාවක් තියෙනව වීදුරු ගෙවල් වල ඉඳන් ගල් ගහන්න එපා කියල... ඒත් ඉතින් ඕකත් තෙරෙන්නෙ නැති එක නොවැ අවුල...

අනේ ඉතින් මාස ගානක් මහන්සි වෙලා, අපිට සර්වන්ට් කෙනෙක් හොයා ගන්නකොට අපේම වටපිටාවට පොලිතින්නම් කොච්චර එකතු වෙලාද...? කෝටි ගනන් වියදම් කරල පොස්ටර් මාරයෙක් ගේනව තාප්ප වල මවපු රූ රටා මකන්න.. ලයිට් කණු වල එල්ලිච්ච අයව පුලු පුලුවන් විදියට ඇදල දානව... ඇයි ඉතින් එයාල බස්සන්න ගිහින් විදුලි සැර වැදුනොත් හරි ජන්ජාලයක්නෙ වෙන්නෙ...
සමහර කණු වලට දැනට අවුරුද්දකට හමාරකට කලින් නැග්ග අයත් ඉන්නව බහින්න අමතක වෙල... අනේ පව් ඉතින්, එයලට කාක්කො එහෙමනම් සලකනව මදි නොකියන්න..
ඔය හැම කෙනෙක්ම හිතාගෙන ඉන්නෙ පරිසරේට ආදරේ කරන්න ඕනෙ පරිසර දිනේදි විතරයි කියල.. අනිත් දවස් වලට හිතුමතේට ඕනෙ දෙයක් කරන්න පුලුවන්... නගර සභාව ඉන්නෙ ඒව සුද්ද කරන්න... පරිසර අධිකාරිය ඉන්නෙ ඒව රකින්න... අපිට මොකෝ කියල....
බලාගෙන යද්දි ඒකත් ඇත්ත... ඒ අයට ඉතින් පඩියක් ගෙවන එකේ කරන්න වැඩක් තියෙන්නත් එපායැ.. අපි හැමෝම "අපේ පරිසරය" කියල හිතාගෙන වටපිටාව පරිස්සම් කරොත්, අර කියපු අයට රස්සාවල් නැති වෙනවනෙ... ඉතින් එතකොට විරැකියාවට විසදුම් හොයන්න වෙනවනෙ... බලන්නකො මෙයාල හිතන දුර..

අනේ මන්ද ඉතින්... කොහොමෙන් කොහොමෙන් හරි අන්තිමේ වෙන්නෙ අපේ පරිසරයට කුණු කන්දක් එකතු වෙන එකයි... කුණු කියන්නෙ හිරියට රටක සංවර්ධනය මනින එක මිනුම් දණ්ඩක් වගේ කොළඹට ඇතුල් වෙනකොටම ලොකු කුණු කන්දක් ගොඩගහල තියෙනව දැකල ඇතිනෙ . ඒක කූරු ගගා තව තවත් ගොඩ වැඩි කරගන්නෙ නැතුව අපිටත් පුලුවන්නම් මොකක් හරි ප්‍රතිචක්‍රීකරණ වැඩසටහනක් කරන්න.... මම කියන්නෙ කාබනික පොහොර හදන එකම විතරක් නොකර.... වීදුරු, පොලිතීන්, ප්ලාස්ටික් වගෙ දේවල් වලින්... ඒක කොච්චර වටීද එහෙනම්...?



ඒ කොහොම වෙතත් ඇයි අපිට බැරි ඔය දේවල් පාවිච්චි කරන්න කලින් ඒ ගැන හිතල බලන්න.... ?

අපි ප්‍රසිද්ධ වෙන්න පෝස්ටර් අලවනකොට ඇයි බැරි දෙපාරක් හිතන්න... අනිත් එකාට වඩා ඉස්සරහින් ඉන්න ඕනෙ නිසා ඊට වඩා වැඩියෙන් පාට දාලා ප්‍රින්ට් කරනව... ඉතින් ඕවගෙ මොන තරම් විෂ තියෙනවද කියල කවුද දන්නෙ.... කවුරුත් ඒක හොයන්නෙ නෑනෙ.... කඩදාසි දිරනවනෙ... පොලිතින් වගෙ නෙවෙයිනෙ.... අපිනම් පොලිතින් එල්ලන්නෙ නෑ... එහෙම කියල සමහරු නානාවිද පෝස්ටර් ගහනව... ගහනව නෙවෙයි , තාප්ප නාවනව....
ඉතින්,
ඇයි අපිට බැරි ඕක ඔච්චරටම ඔනෙනම්, නගරෙ මැද ලොකු දැන්වීම් පුවරුවක් ගහල, ඒකෙ විතරක් ඕව අලවන්න...?
ඒක අලවන අයටත්, බලන අයටත්, ගලවන අයටත් ලේසිනෙ....
අනිත් එක කොච්චර ලස්සනද... බෝක්කු අස්සෙ, ලයිට් කනු වල, තාප්ප ගානෙ ඉදන් විරිත්තනවට වඩා... එහෙම උනාම එකෙන් පරිසරයට වෙන හානි අවම කර ගන්න අපිට පුලුවන් වෙයි...

ඇයි අපිට බැරි මෙච්චර දියුණු ලෝකෙ, මිනිස්සුන්ට අපිට ඕනෙ පණිවිඩය දෙන්න පරිසර හිතකාමී ක්‍රමයක් හොයා ගන්න.... මොකක් හරි ක්‍රමයක්....

මිනිස්සුන්ව හදන්නම බැරිනම්, ඇයි අපිට බැරි සිංගප්පූරුව වගේ පරිසර හිතකාමී නීති පනවන්න.... කොලයක් බිම දැම්මත් දඩ....

අම්මප ඇයි අපිට බැරි හිතන්න අපේ පරිසරය අපි රැක ගත්තොත් ඒකෙ ප්‍රතිපලය, වාසිය අති විඳින්නේ අපිමයි කියල......?